.

Sunday, August 12, 2012

Mencari Niat Ikhlas?


*Ini adalah mengenai ikhlas dalam konteks common.*


Benda ikhlas ni aku rasa benda yang ramai tak tahu nak cari macam mana. Tapi benda yang paling common dengar,paling common baca. Jujur. Bulan Ramadhan ni pun,aku gerenti betapa ramainya manusia dengar perkataan ikhlas dekat ceramah,dekat blog, mahupun Surah Al - Ikhlas yang Imam baca. Ataupun korang sendiri yang baca dalam solat korang.

Benda memang common. Benda memang common. Normaliti yang cacat.

Tapi yang paling aku tak boleh terima lah rasanya,ikhlas itu datang dengan cara paksa. Sungguh. Kita paksa diri baru boleh ikhlas. Sungguhnya ayat ni aku dengar daripada kecik sampai besar, 100% orang yang aku jumpa akan kata benda ni. Ikhlas.

Paksa baru ikhlas. Paksa baru ikhlas. Fuh. Pantang aku mendengar.

My Own Definition Of Ikhlas.

Okay. Before that, kita tengok balik maksud perkataan kat dalam dictionary. Ikhlas.

Bahasa Melayu = Tak dapat jumpa sebenarnya pasal dictionary Melayu tak ada.

English, Sincere = Free of deceit,hypocrisy, or falseness. Genuine; real.

Bahasa Arab  الإخلاص  = Keikhlasan. Purity. Hearfelt.

So that is all about Ikhlas kalau tengok kat dictionary yang aku jumpa. Benda semua maksudnya bawak something yang suci. Bawak something yang jujur. Of course,jujur ni something yang datang dari hati.

So,my own definition?

Ikhlas tu adalah apabila hati kita yang nak sendiri buat benda tu dan diri kita pun buat benda tu jugak.

Aku rasa semua orang faham kan? Pernah rasa sendiri kan bila hati nak buat sesuatu benda tu?





Based on my own definition,aku rasa benda ayat tu mampu nak reflect balik diri semua yang rasa benda sama. Kenapa? Of course, bila benda dah kita nak,memang datang dari hati sendiri kita memang nak buat tu. Tak kira apa yang halang pun,korang akan tetap buat. Tak kira. Tak kira apa jadi.

Apabila hati dah tak nak,korang buat lah macam mana pun. Sampai ada orang kata,

"Dah tak ikhlas buat. Baik aku tak payah buat."

Gerenti ramai gila guna ayat ni.

So bila orang tak jumpa "keikhlasan" tu,dia akan cuba avoid benda yang diorang nak buat tu. Tunggu keikhlasan jatuh dari langit. Tunggu keikhlasan datang bergolek umpama kucing. Tunggu dan tunggu bagaikan seribu tahun takkan mati punya tunggu.

Tengok tengok, mati esok rupanya menunggu ikhlas nak datang.

Macam Ni La.

So far aku dah observe betapa ramai manusia buat perkara dengan ikhlas, tapi buat benda salah dengan ikhlas. Sungguh. Walaupun dorang buat benda salah, secara jujurnya itu adalah benda yang ikhlas datang dari hati dorang. Kenapa?

Benda tu sendiri datang dari hati dorang. Dorang nak buat. Dan dorang buat. Dorang dah berjaya pun buat salah. Bila ditegur ajak buat benda baik, dorang akan kata,

"Dah tak ikhlas buat. Baik aku tak payah buat."

Mainly, paling common,soal tudung. Soal aurat. Soal Solat. Dan banyak lagi soal agama. Paling banyak sekali dengar ayat macam kat atas ni. Lalu,akan dengar lagi pihak yang menegur kata ikhlas itu tidak akan datang kalau tak paksa. Huih. Sebagai seorang yang pernah jadi sekular,aku tau sangat apa rasa dia bila ayat tu terkam hati ni.

Tapi,masalahnya,dua dua dah ada betulnya. Pihak yang menegur betul,pihak yang buat salah pun betul. Mana nak ambik?






Ikhlas tu datang dari hati. Apa yang korang nak buat,dan korang determined nak buat,itu adalah benda yang ikhlas datang dari hati korang. Tak kira baik atau jahat. Bila itu yang korang nak dan itu yang korang buat, korang dah ikhlas membuatnya. Tak kira lah apa pun.

Secara ikhlasnya korang love one person tak mengharapkan apa apa dari dorang.

Secara ikhlasnya korang buat model Final Project tak tidur 3 malam.

Secara ikhlasnya korang menyampaikan mesej dakwah.

Secara ikhlasnya korang main cakap lempar jahat kat orang lain.

Secara ikhlasnya korang pergi terawih sendiri tanpa tekanan dari Mak. Ehem.


Contoh. Bila SPM,memang terasa nak belajar. Tak rasa nak ada awek pasal nak belajar. Bila tak belajar,rasa tak kena. Bila hati anda dah terhadap SPM. Memang lah. Kalau hati memang dah tak ada kat SPM,rasa belajar pun sakit. Paksa paksa paksa belajar.

In our daily lives ni,adakah hati kita ni terhadap Allah? Betul ke hati kita sebenar benarnya meletakkan Allah kat tempat yang agung? Bila dah ikhlas nak buat something tu,memang seribu daya nak buat. Tak payah nak paksa paksa dah.


Mat Saleh dah tekankan pun pasal soal ikhlas ni dalam buku buku self development dorang. Dan dorang memang ikhlas pun buat sesuatu benda tu,jahat atau baik. Kita ni Muslim. Kenapa perlu soalkan benda ikhlas ni bila diajak buat baik? Sedangkan diri itu ada jelas ikhlas dan jujurnya diri berbuat salah. Kalau hati dah taknak buat benda baik,jangan salahkan soal "Ikhlas".

Flaws Dalam Teguran Zaman Sekarang.


Begitu banyak flaws dalam cara cara diberi pada orang ramai sekarang ni. Paling common,paksa. Paksa. Paksa. Kita perlu itu,dan kita perlu ini. Sedangkan  yang mendengar tidak tahu pun apa dorang rasa sebenarnya. Tak tahu pun apa hala tuju hati tu sendiri. Sungguh.

Aku pernah ada kat tempat tu dulu. Aku tahu sangat rasa dia macam mana. Semua yang dalam golongan "tak ikhlas tak payah buat" pun semua fikir benda yang sama. Dorang tak tahu. Sungguh. Tak tahu pun ada apa dalam hati dorang sebenarnya. Bila dengar lagi rasa sakit hati dan taknak buat.

Bila dah tak tahu,lalu ikut je "normaliti" yang cacat sekarang ni. Lalu teguran hanya tinggal teguran.

Persoalannya,Macam Mana Nak Cari Ikhlas Untuk Buat Baik Ni?

Senang cerita. Tanya diri tu apa yang korang nak. Kalau pergi solat jemaah pun muncul beribu juta alasan tak nak pergi. Tiba tiba awek ajak dating,terus bersemangat minyak wangi sebotol nak pergi. Kat situ dah nampak dah,anda prefer nak buat something yang bukannya tuntutan agama. Bukannya benda lain.

Soalnya,kenapa hati itu pilih yang itu? Kenapa bukan agama? Sesuatu benda yang halus tu yang perlu ditanya.

Sayangnya,diri masih malas dan ego nak mengaku diri salah walaupun bermonolog sorang sorang. Kita ni tak kira apa apa pun,akan menyalahkan benda lain jugak. Betul tak? Walau diri dah memang pelupa tetiba je salahkan semut yang kotorkan air. Contoh lah kan macam tu.

Dalam konteks ikhlas ni,dorang akan menyalahkan soal "Ikhlas Buat" berbanding dengan hati sendiri yang tak tahu pun hala tuju ke mana.





The only thing yang nak disoalkan adalah hati. Hati tu. Benda yang paling vulnerable dalam setiap manusia. At the same time,benda yang paling dibiarkan kotoq macam tu je. Tak ramai pun yang persoalkan suci ke atau kotor ke hati kita ni. Tak kira apa pun,taknak salahkan hati ni jugak. Sedangkan hati tu benda yang paling penting.

Apa yang hati nak tu yang control diri. Kalau hati memang nak ke jalan Allah,memang diri tu akan ikut dah automatik. Tak perlu paksa paksa.

Monolog je diri sendiri. Apabila hati tu nak lebih kepada benda yang larangan agama,something is not right somewhere. Cuci cepat cepat dengan muhasabah diri. Full stop. Bila kita soal hati sendiri ni,the nikmat memang tu akan ada. Tak ada pun rasa sakit pasal perubahan hidup ke,atau rasa sakit pasal paksa diri. Kita hidup ni untuk Allah. Bukan untuk Syaiton Nirrojim. Bukan Nafsu. Bukannya Diri Sendiri.

Soal je hati tu sendiri. Diri itu yang lebih mengenali sendiri daripada sejuta manusia lain.


*Reflection to all the readers and also to my own self during this Holy Month of Ramadhan*

Thursday, August 2, 2012

Drama Fiksyen Ramadhan Dua Ekor Kucing.

Masa menunjukkan 5 petang. Kucing Serius dengan sabarnya klik klik mouse laptopnya untuk menyiapkan kerja. Tinggal sedikit saja gamaknya. Wajahnya jelas menunjukkan rasa kagum beliau. Sedikit saja lagi. Sedikit saja.

Tiba tiba AutoCAD yang diusahakanya freeze tiba tiba. Not responding,lalu tertutup. Tiada autosave.

"KAU FREEZE PULAK TIME TIME MACAM NI DAH NAK SIAP WOIIIIII TOLONGLAHHHH"

Screeetcccchhhhhh!. Dicakarnya pula screen laptop itu. Terus tak nampak apa.




"Banggggg. Bang cakar lagi ke screen laptop tuu. Habis nanti kita kena tukar screen baru lagi yang. Macam manaaa??" Jerit Kucing Menggoda yang berada di dapur.

Kucing Serius duduk termenung dihadapan laptopnya. Nasib baik dia sempat lagi save separuh jalan. Namun dia masih lagi kena buat balik lagi separuhnya. "Arghhh. Esok je lah." Kata Kucing Serius dalam hati.

"Ketong keteng kteng kteng kteng ktong. Chenggggggg" Bunyi bunyian dari dapur,hasil bunyi dari ketukan senduk dan kuali yang digunakan Kucing Menggoda untuk memasak. Jelas bau bauan Whiskas Masak Merah seluruh rumah. Hari ni Kucing Menggoda menyediakan feveret suaminya itu untuk berbuka. Disamping Ikan Rebus dan air susu.

Selesai sahaja,Kucing Menggoda terus catwalk masuk kedalam studio suaminya.





"Ayang masak speciaaaalllllll hari ni untuk Abang tau. Whiskas Masak Merah. Mesti Abang suka kann. *guling guling* "
"Wow. Whiskas Masak Merah? Lagii masak apa lagi? *tercangak berdiri*"
"Ada Ikan Rebus jugak,dengan air susu. Finally kita dapat makan kat rumah. Malam ni kita pergi terawih tau bang."
"Of course lah ayang~"

Kucing Menggoda sambung guling guling berehat sebentar sementara tunggu berbuka. Kucing Serius pula duduk termenung sahaja menyusun kembali jadual dalam kepala otak beliau. Bahagi masa gamaknya.

"Ayang ayang. Abang nak cakap sikit ni."
"Apa dia abang??"
"Abang kann,nanti esok abang nak...."

SPLASHHHH!!!! Siraman air datang tiba tiba dari jauh menimpa mereka.

"Hoi kucing dua ekor ni bising betul lah. Mengiau ngiau,mengiau ngiau. Pergi jejauh!!" Jerit seorang manusia yang hilang sabar. Sebaldi air disiram mengena kucing dua ekor mengiau di belakang rumahnya.

Lalu kucing dua ekor itu berlari bertempiaran mengeringkan badan.

TAMMAT.
(Kisah ini hanya rekaan semata mata.)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...